RIP

....Rest in Peace.....

Always in our hearts...

Ο φανατισμός για το ποδόσφαιρο

Ημέρα Δευτέρα 13 Απριλίου. Ώρα 7.00μμ. Περιοχή Μακαρίου Λευκωσία, café Da Capo.
Καθώς πίναμε το καφεδάκι μας με το αμόρε, έρχονται 2 πολύ γνωστοί ποδοσφαιριστές του Αποελ μαζί με τα μωρά τους, τα οποία ήταν δεν ήταν 4 χρονών.
Φεύγοντας από το cafe προσπερνώ τους δύο μπόμπιρες και καθώς περνώ από δίπλα τους ακούω το ένα από τα δύο να φωνάζει με όλη του την δύναμή σε σημείο που πετάχτηκαν οι φλέβες του που τον λαιμό του:

‘Πούτσα, πούτσα, Ομόνοια πουτάνα’

Και σταματώ, γυρίζω πάνω στον μικρό για να πειστώ ότι ναι εν τουτος που μιλά έτσι. φαίνεται ο καλός μπαμπάς του φώναξε γιατί με είδε το πώς ξαφνιάστηκα, αφού και το παιδί θαύμα, έμεινε και αυτό να με βλέπει.

Συζήτηση που ακολούθησε:

Εγώ - Σοβαρομιλά ο μικρός ?
Αμόρε (αποελίστας) – ε σιγά τα μωρά μεγαλώνουν μέσα στα γήπεδα τι θες να λαλούν?
Εγώ με ειρωνεία - εμμμ συνθήματα για την ομάδα τους…..???dull!

Και φτάνω στο συμπέρασμα ότι οι Αποελίστες δεν μαθαίνουν να αγαπούν την ομάδα τους αλλά να μισούν τις υπόλοιπες ομάδες και κυρίως εμάς τους Ομονοιάτες, τα κινεζούθκια, τα κουμμουννούθκια.

Δεν λέω φανατισμός υπάρχει παντού από ένα αριθμό οπαδών, από όλες τις ομάδες. Αλλά τι μαθαίνουν τούτα τα μωρά?? Απίστευτο. Εμάς ο μικρός μας είναι 6 χρονών ποτέ μα ποτέ δεν τον άκουσα να μιλά έτσι. Κι ας είναι όλη μέρα στα γήπεδα. Καλέ τι λέω ούτε καν τον παπά μου εν άκουσα να μιλά έτσι που είναι ναι άρρωστος Ομονοιάτης. Κρίμα και πάλι κρίμα που δίνουν έτσι ανατροφή στα παιδιά τους.

Athens Here i Come!

Δεν ξέρω τι με έπιασε. Έκλεισα εισιτήριο για το 3ημερο του Καρναβαλιού να πάω Αθήνα τζαι κάμνω σαννα και ενε ξαναπήα. Αλλά όι ένιμε όπως τζίνες τες ξιππασμένες που πάσιν Αθήνα για shopping! μη χέσω... Έχω καλύτερα πράματα να κάμω.

Είμαι απλά χαρούμενη επειδή είναι το πρώτο μας ταξίδι με το αμόρε εκτός Κύπρου.
Περάσαμε μια ολόκληρη εβδομάδα χωριστά επειδή όπως μου εξήγησε ήθελε χρονο να σκεφτεί....όπως καταλαβαινετε τα πράγματα είναι σοβαρά και κάπου πανικοβλήθηκε αν μπόρει να προχωρήσει.....

Και ξαφνικά όλα επέστερεψαν στην παλιά τους μορφή. Εσκεφτηκεν, επροβληματίστηκε και αποφάσισε ότι θέλει να είμαστε μαζί.

και ελπίζω το ταξίδι να μας κάνει καλό. Θα πάω Τερζή να χτυπηθώ, να γίνω πίττα να ξοδευτώ, να κλάψω για τα παλιά, για τα τζαινούρκα, να χορέψω, να γελάσω τζε να επιστρέψω στην πατρίδα. Αυτό θα πεί Αθήνα.

Καλά μασκαρέματα!

Καλώς μου ήρθες 2009

Ο νέος χρόνος μου έφερε:

Ακόμα ένα χρόνο, αφού έκλεισα τα ήδη τα 27. Πίττα στο μεθύσι.

Ο νέος χρόνος με βρήκε:

Ερωτευμένη. Ναι μετά από ένα χρόνο σχέσης νιώθω too much in love σε σημείο να παλαβώνω μπροστά από την οθόνη μου.

Αγύμναστη, αφού έκλεισε η σχολή χορού για τις γιορτές

Εξαντλημένη αφου βγήκα και ήπια παραπάνω από ότι έπρεπε. άσχετο αν μια νύχτα με έπιασε το αλκοτεστ με 26, και είχα πιει την συγκεκριμένη νύχτα ΕΝΑ ποτό. mouzoura get a life

3 βαθμούς λιγότερους στην άδεια μου.

Χαρούμενη αφού είδα συγγενείς μετά από χρόνια.Μακάβριο αλλά κάτι καλό κάμνουν και τα μνημόσυνα αμα κάμεις χρόνια να πάεις

Πιο πλούσια.... Τζε ιμισιμου το 13 εν άτυχος αριθμός.

Με βρήκε με νέες αγορές

Με περισσότερους τόκους

Ο νέος χρόνος ελπίζω να μου φέρει:

Αύξηση στον μισθό μου

Δαχτυλίδι και εν εννοώ που το accessorize εννοώ ΜΟΝΟΠΕΤΡΟ